Henryka VIII, który po ogłoszeniu się głową Kościoła anglikańskiego przeprowadził likwidację klasztorów i ich dóbr. W 1538 otoczona kultem figura została wywieziona do Londynu i zniszczona. Odrodzenie kultu nastąpiło dopiero pod koniec XIX w. Zainicjowała je nawrócona na katolicyzm Ch. Boyd, która po odrestaurowaniu dawnej Kaplicy Sandałów (Slipprer Chapel) przekazała ją benedyktynom. W 1897 przybyła do W. pierwsza po blisko czterowiekowej przerwie pielgrzymka. W 1921 duchowny miejscowej anglikańskiej parafii ogłosił W. miejscem pielgrzymkowym także dla swych współwyznawców. W 1931-38 wzniesiono świątynię (New Holy House) i umieszczono w niej figurę Matki Bożej wzorowaną na pierwotnym wizerunku. Dzisiejsze W. tworzą 2 odrębne ośrodki kultowe: centrum pielgrzymkowym katolików jest dawna Kaplica Sandałów oraz Kaplica Pojednania (konserwowana 1981), anglikanów Nowy Dom Nazaretański. Pomimo początkowej dezaprobaty stosunki między oboma sanktuariami poprawiają się, nabierając charakteru ekumenicznego. Rocznie przybywa do W. ok. 500 tys. pielgrzymów i turystów, w tym także grupy z Włoch, Francji, Hiszpanii i Holandii.